Eind maart is in het nieuws dat de GGD Amsterdam een landelijk onderzoek begint om meer inzicht te krijgen in huiselijk geweld tegen mannen. Eerder onderzoek heeft aangetoond dat mannen even vaak slachtoffer zijn van mishandeling in de huiselijke sfeer als vrouwen. Vrouwen doen veel vaker aangifte van mishandeling. Mannen zijn mede hierdoor onzichtbare slachtoffers.

Dit onderwerp is bij de politie, maatschappelijk werk, opvangcentra en stichtingen al langer een ‘hot’ item. Roy Johannink heeft een aantal jaar geleden als adviseur bij politieadviescentrum In-pact al een onderzoek gedaan naar mannelijke slachtoffers van eergerelateerd geweld.
 


Een belangrijk resultaat van dit onderzoek was dat de inschatting van de aard en omvang van de problematiek erg moeilijk is. De redenen hiervoor zijn op het eerste gezicht simpel: doordat mannen geen aangifte doen is er geen registratie van de slachtoffers. Ook bij hulpverleningsinstanties is weinig bekend over deze slachtoffers. Er bestaan geen databases met informatie. Signalering is hierdoor bijna onmogelijk. Tot slot heerst er vaak een taboe op eergerelateerd geweld tegen mannen, zodat er naar verwachting een groot dark number is, ofwel een groot aantal is in geen enkele database bekend. Het aantal ‘bij de hulpverlening bekende’ mannelijke slachtoffers zijn hoogstwaarschijnlijk slechts het topje van de ijsberg; experts schatten de verhouding mannelijke en vrouwelijke slachtoffers ongeveer gelijk.

De belangrijkste bevinding is daarom dat het aantal mannelijke slachtoffers van eergerelateerd en huiselijk geweld in Nederland groot genoeg is om volop aandacht te krijgen. Maar hoe lokaliseren we mannelijke slachtoffers van huiselijk en eergerelateerd geweld, als ze zelf geen hulp zoeken of aangifte doen?

Het voorgestelde onderzoek van de GGD Amsterdam is een eerste stap, maar ook dit type onderzoek zal de inschatting van de aard en omvang van het probleem niet volledig op tafel krijgen. Om de taboesfeer te omzeilen, maar wel informatie te krijgen over mannelijke slachtoffers, kunnen mannelijke slachtoffers anoniem een vragenlijst invullen op www.onderzoekhuiselijkgeweld.nl.
Methodologisch zitten er gebreken aan anoniem en digitaal onderzoek. Hierdoor blijft waarschijnlijk nog steeds de allergrootste vraag onbeantwoord: om hoeveel mannelijke slachtoffers van huiselijk geweld gaat het nu, wat kan er gedaan worden om de taboe te doorbreken en deze slachtoffers te helpen?!