Het is woensdag en de klok slaat drie uur. Vandaag werk ik thuis. Dit betekent vooral oude e-mails beantwoorden en actiepunten wegwerken. Plots bedenk ik me dat ik ga meelopen met politie Rotterdam Rijnmond tijdens de wednesdaynight skate.  Rennen, skaten, vliegen, duiken, vallen en weer opstaan….

Ik heb de trein net gehaald. Helaas vergeet ik uit te stappen. Haastige spoed is zelden goed. Op station Den Haag Centraal stap ik snel over op de stoptrein naar Rotterdam. Iets voor half zes is het. Na controle van mijn paspoort mag ik door de draaideur van het politiebureau. Mijn gedachten dwalen even af: hoeveel criminelen zijn hier al door de draaideur gegaan? En vooral hoe vaak opnieuw? Na het hartelijke welkom door de Operationeel Commandant  (de politieleider van die avond) duurt het niet lang voordat de briefing begint. Operationeel commandant Caroline heeft collega Ronald ‘geregeld’ om de politieauto door de straten van Rotterdam te manoeuvreren tijdens de Wednesdaynight skate.

Tijdens het eten (met zijn tweeën de salade van Ronald) komen er direct maatschappelijke veiligheidproblemen aan de orde. Eén daarvan is het gedogen van drank tijdens grootschalige evenementen. Hoe ga je om met grote groepen feestgangers die buiten het feestterrein hun alcoholische drank nuttigen? Optreden tegen een enkeling met als gevolg een escalatie? Of gedoog je de situatie, zodat het feest gezellig blijft? Mijn meeloopstage begint al goed, denk ik bij mezelf.

Ik hoor nog meer persoonlijke dilemma’s van politieagenten tijdens de uitvoering van hun werk. Gespreksthema’s onder het eten zijn sociale cohesie en persoonsgerichte aanpak van veelplegers. Ik constateer dat het met de sociale cohesie tijdens de skatenight wel goed zit. Duizenden mensen skaten straks gebroederlijk naast, door en achter elkaar de route door Rotterdam.

De briefing. De operationeel commandant en de verkeerschef praten de aanwezige politieagenten bij over onder andere de exacte skateroute. Ze stippen kort de plaatsen aan waar zich eventueel incidenten zouden kunnen voordoen. En uiteraard hoe de afhandeling daarvan moet plaatsvinden. Na afloop weet iedereen waar hij of zij moet staan. Na de briefing gaat iedereen zijn of haar eigen weg.

Ik heb me voorgenomen om maar zo’n beetje alles te vragen wat in mij op komt. Waarom ligt er een plastic folie over de achterbank? ‘Tegen de ‘behoeften’ en andere viezigheden die arrestanten of andere personen óp de achterbank laten gebeuren.’ Ah, weer wat geleerd! De verschillende politiefunctionarissen hebben ook allen een eigen codenaam op de porto. Ik droom even weg….‘Victor Charlie Charlie. Hier Johnny Bravo.’..het belooft een leuke avond te worden.”