Om ook kennis te nemen van de politiepraktijk, loopt Roy Johannink een aantal keer per jaar mee. Zo ook een keer met het wijkteam in Rotterdam. “Zaterdagavond, zes uur. Ik ben onderweg in de auto naar Rotterdam. Waarom beginnen we al zo vroeg met de alcoholcontrole, vraag ik mezelf af. Het echte stap- én drinkwerk begint toch na pas middernacht? Het antwoord: zaterdagavond gaan veel (jonge) mensen met de auto naar de stad. Ze beginnen echt thuis met indrinken, waarna ze soms de auto instappen. Heldere verklaring. Toch?

Een alcoholcontrole blijkt niet simpel te zijn. Waar komt de opstelling? Vlak na een kruispunt is niet handig. Automobilisten slaan dan vaak af om de controle te ontwijken. Hebben ze geen zin in de controle? Of hebben ze gedronken?

Die avond is de opstelling zo neergezet dat de automobilisten in een fuik rijden. De auto’s kunnen namelijk slechts twee kanten op: rechtdoor en linksaf. Diegene die links afslaan - mogelijk om de controle te ontwijken? - worden opgevangen door een tweede politieteam. Het tweede team staat net uit het zicht van de links afslaande automobilisten. Nadat de oranje kegels klaar staan en de ademtestapparaten met de mondstukjes zijn uitgedeeld, begint de controle.

Nagenoeg alle bestuurders scoren een P. De P van ‘Prima’ of ‘Passeren’ of ‘Pfff, net geluk gehad’. Na een tijdje zijn er twee mensen aangehouden. Eentje met een A(lert) en één met een F(ail). In politietaal: een A betekent Alcohol in het bloed en een F is het goed Fout. Als automobilisten een A of een F blazen, worden ze aangehouden (“een 8-je”). Deze verdachten worden overgebracht naar bureau. Op het bureau doen ze een ademanalyse. De politieagenten vullen tevens de module ‘Ontmoediging Rijden met Consumptie van Alcohol’ in. Bij een te hoog promillage wordt ook het rijbewijs in beslaggenomen.

Je maakt ook nog wat bijzondere gevallen mee:

• De bestuurder van een jeep keert bij het zien van de controle razendsnel op de weg, en scheurt weg. De achtervolging van twee politieagenten is tevergeefs.
• Later die avond probeert een stationwagen hetzelfde. De bestuurder gaat zelfs achteruit de rotonde over. Na een achtervolging met stoptekens en veel toeteren zet de bestuurder uiteindelijk de auto aan de kant. Wat blijkt? Een man met twee kleine kinderen probeerde de controle te ontvluchten. Zijn vluchtpoging is te verklaren als hij een F heeft geblazen. Weer een tijdje later wordt een mannelijke bestuurder meegenomen naar het bureau. Wederom een F! Zijn vrouw die niet kan rijden zit naast hem, dus rijdt hij maar!

Als de actie stopt, gaan de nog aanwezige politieagenten naar het politiebureau: verbalen tikken. Op het bureau aangekomen zijn de anderen bijna klaar met de afhandeling van hun aanhouding.

Opvallend vind ik de wijze waarop de studenten, de politieagenten-in-wording, betrokken zijn bij de maatschappij. Ze storen zich aan overtredingen. Ze storen zich nog meer aan het feit dat de overtreders niet lijken te zien dat de overtreding een gevaar met zich meebrengt: ‘Jeetje, zonder licht, weten ze niet hoe gevaarlijk dat is.’ ‘Met twee kinderen! Onverantwoord! Onverantwoord! Ik snap dat niet! Echt niet!’Hun betrokkenheid slaat bijna door, als de politie de bestuurders zonder rijbewijs de straat opsturen. ‘Zonder een taxi te bellen, dat kan toch  eigenlijk niet.’
Bij alcohol in het verkeer geldt voor mij de just world theorie: “The world is “just” and so therefore people ‘get what they deserve’.” Kort gezegd: de overtreders zien maar hoe ze thuiskomen. Ik ga ook naar huis: moe (van het nietsdoen), maar zeer voldaan. Zulke leerzame en boeiende zaterdagavonden wil ik wel vaker meemaken.’

Misschien binnenkort maar weer eens een dagje meelopen?