Gedogen: een vies woord! Een woord dat de laatste tijd weer veelvuldig in de media is, vooral in de wietdiscussie. Deze discussie is weer opgelaaid en draait op volle toeren. Burgemeesters sluiten coffeeshops. Striktere handhaving en terugdringing van de gedoogcultuur is het credo! Ik merk dat gedogen soms synoniem wordt gesteld aan gebrekkige handhaving door de overheid.

Maar dat is het zeker niet. Gedogen is niet altijd negatief. Het kan in sommige gevallen het strikte overheidsbeleid aanpassen aan de (veranderende) maatschappelijke werkelijkheid. Door gedogen alleen maar als negatief te beschouwen, sluiten we de ogen voor de grenzen die er zijn bij de handhaving. Een kleine toelichting kan ik geven met graffiti. Vaak ontsiert graffiti de wijk en veroorzaakt een onveilig gevoel. In Amersfoort lijken ze gebruik te maken van de gedachte: “graffiti is kunst”.

Naast de spoorbaan van de PON-lijn staat  de volgende muur…

met gedoogpanelen. Dit zijn plaatsen waar graffitikunstenaars legaal de muur kunnen versieren.  Door graffiti daar te gedogen ontstaan positieve neveneffecten, zoals overlastvermindering van graffitispuiters in andere delen van de stad.