Zeikerd 2.0: niet 'zeiken' maar tips geven!
Ik blijk toch geen zeikerd. Althans, dat concludeer ik dan maar even op basis van de reacties die ik mocht ontvangen per mail, per Twitter en per LinkedIn op mijn vorige blog. Ik pleit daarin voor een sociale omgangsnorm op LinkedIn: iedereen voegt een persoonlijke noot toe bij een virtuele uitnodiging!
Wie mij nu een standaard uitnodiging stuurt, krijgt van mij het verzoek om eerst mijn blog te lezen. Dit levert leuke reacties op, welke niet allemaal zijn gepost onder de blog. Een deel van de reacties vindt het geen probleem om mensen die je goed kent of waar je onlangs contact mee hebt gehad, een uitnodiging te sturen zonder persoonlijke boodschap. Ik wel, maar dat wisten jullie al.
Wat iedereen bijzonder vindt, zijn uitnodigingen van totale onbekenden zonder een persoonlijke boodschap. Wellicht is het dan toch de onbekendheid met LinkedIn, zoals @M_Leeuwerink aangeeft. Blijkbaar weet niet iedereen waarom hij of zij op LinkedIn zit. Of wat je er allemaal mee kan. Misschien helpen dan deze zeven redenen waarom LinkedIn voor nieuw werk onmisbaar is?
Of misschien helpt de profielbespreking van Jolande Sap, Groenlinks kamerlid? In de bespreking komt een aantal tips voorbij, maar niet de tip om LinkedIn en Outlook te koppelen. Via deze koppeling zijn adresgegevens van LinkedIn contacten op een snelle manier in je Outlook te plaatsen met een druk op de knop. Een duidelijke tip om je werkende leven eenvoudiger in te richten.
Ach, misschien moet ik dus ook maar minder ‘zeiken’ en vooral tips geven om ze te helpen. Heeft iemand nog meer LinkedIn tips of voordelen?
Reageren?
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
op deze blog. Reacties kunnen desgewenst op de site worden geplaatst.
Reacties
Ik ben er één in de categorie 'geen probleem om mensen die je goed kent of waar je onlangs contact mee hebt gehad, een uitnodiging te sturen zonder persoonlijke boodschap'. Zo had ik laatst het geval dat iemand mij om een LinkedIn-aanbeveling vroeg. Ik bleek nog niet met die persoon gelinkt te zijn. Ik vind het raar om een aanbeveling te doen aan iemand met wie je niet eens een (zichtbare) connectie hebt. Dus ik stuur 'ff snel' een uitnodiging, zonder de standaard boodschap te wijzigen. Met het idee: "jij snapt wel waarom ik nu dit verzoek doe, dus ik hoef dat niet toe te lichten".
Ik vind het ergens ook een soort van slijmgedrag om zo'n persoonlijke boodschap in de uitnodiging te zetten. Ik denk dat het ik het meer wat vergelijk met Twitter waar je ook niet een vriendelijk en beschaafd verzoek doet om iemand te mogen volgen. Ik snap ook dat die vergelijking niet helemaal eerlijk is. Want met een connectie op LinkedIn geef je een hoop van jezelf weg. Daarom ben ik altijd wel kieskeurig wie ik toelaat tot mijn netwerk. Maar als ik een onpersoonlijke uitnodiging krijg van iemand die ik ken en graag als connectie wil hebben, dan zou ik daar net zo goed geen probleem mee hebben. Net als dat ik het prima vind als mensen mij op Twitter gaan volgen. - @Webgrrlnl
Blog archief Roy
Blogberichten
"Heeft u nog wat over voor...?". Die openingszin zult u in deze periode van...
07-05-2012, 09:39
18 april 2012 organiseerden Infopunt Veiligheid van het Nederlands Instituut...
19-04-2012, 14:18
Steeds vaker merken we in workshops en presentaties dat er discussie is over...
06-04-2012, 10:23
Reacties
Wat ik zelf vooral interessant vind aan LinkedIn: het is voor mij meer dan een digitale contactenlijst. Het gaat mij om de interactie (HET kenmerk van sociale media). En voor mij is de (on)persoonlijk e uitnodiging nu het begin vaak van een leuke interactie. Kortom: daar zit al een mooie winst. Ik zou zelf liever direct persoonlijk op de warme relatie zitten, maar niet iedereen heeft dezelfde uitgangspunten en omgangsvormen bij het gebruik van sociale media.
En dat is vooral goed voor een ieder om zichzelf te realiseren: waarom wil ik het gebruiken, met welk doel? Tot in IRL!
RSS lijst met reacties op dit artikel