Wet van Pleuris 2.0

De ‘wet van Pleuris = V x R x M²’ is een resultaat van het MCDm onderzoek Van gebeurtenis tot crisis, wanneer breekt de pleuris uit? (2002). Met deze formule is te verklaren wanneer een gebeurtenis de maatschappelijke en media-aandacht domineert.

De Wet van Pleuris legt een verband tussen 3 variabelen van een gebeurtenis en de mate van commotie die kan ontstaan. De 3 variabelen - Verwijtbaarheid, Relevantie en Mediageniekheid - zijn objectief vast te stellen kenmerken van een gebeurtenis. Op basis hiervan is volgens de onderzoekers een inschatting te maken met welke nieuwe (crisis)situatie ze dienen om te gaan. De ontleding van de Wet laat ik zien in deze presentatie aan de hand van de grote zedenzaak in Amsterdam.

In de presentatie geef ik aan dat met de komst van sociale media de Wet van Pleuris naar mijn idee is aan te passen tot Wet van Pleuris 2.0. Op sociale media zijn de meest saillante en aanvullende details al snel te vinden. Denk daarbij aan foto’s, filmpjes, namen of andere persoonsgegevens van daders en slachtoffers. Via Twitter, Facebook of Hyves is alles bijna al bekend voordat de overheid is ingelicht over het incident.

Ook na de babymoord in Nij Beets is bijvoorbeeld binnen afzienbare tijd de foto van de verdachte online te vinden, net als al haar adresgegevens. Een van de gevolgen is het aantrekken van ‘ramptoeristen’. Ook de zoektocht naar de vader van de vier baby’s gebeurde via Twitter, Hyves en Weblogs.

De aanwezigheid van sociale media zorgt voor een snellere verspreiding en meer interactie, waardoor een crisissituatie kan worden versterkt. De traditionele media benutten deze sociale media en vice versa. In de formule dienen deze twee variabelen elkaar daarom te beïnvloeden.

Naast de babymoord in Nij Beets en de zedenzaak in Amsterdam tonen ook andere crisissituaties aan dat de formule is verworden tot de wet van Pleuris 2.0: P = V x R x (S)M³. Ik ben benieuwd of jullie dat ook zo zien.

Hier wordt de Wet van Pleuris 2.0 in een PowerPoint uitgelegd: http://www.slideshare.net/Hemmelhoes/wet-van-pleuris-20.

Reageren?
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.  op deze blog. Reacties kunnen desgewenst op de site worden geplaatst.

Reacties
Sterk verhaal en 't wordt zeker tijd voor een update van de wet. Constatering vanuit mijn kant is dat we ons er als overheidsorganisatie maar niet toe kunnen zetten om crisiscommunicatie serieus in te bedden in de dagelijkse routine om vandaar uit op te kunnen schalen. In de ROT/SGBO-opleidingen is bijvoorbeeld wel aandacht voor de rest van de operationele kant van crises. Maar als we ook (sociale) media moeten incorporeren met z’n veel snellere dynamiek wordt het te ingewikkeld. Doen we domweg dus niet. Ik hoorde gisteren ook weer een gemeentevoorlichtster helemaal de mist ingaan. En dat was nog zonder de social component, dat was nog het traditionele radio-interview.

Ik zie 2 verschuivingen die wellicht verdieping behoeven binnen jouw toevoeging aan de wet:

1. ander soort (en sneller opkomend soort) ramptoerisme, met weer als gevolg zowel fysieke als virtuele verschijningsvormen;
2. "verplatting" van de journalistiek. Iedereen kan bij de middelen en dus journalist worden. Ook de serieuze journalist komt niet verder dan het bijdragen aan de hype, elkaar herhalen et cetera. Niks duiding of iets van dien aard. Snel een talking head, een "deskundige" uitnodigen en klaar. - Wilma van Raalte (@wilmavanraalte)

Als journalist wil ik graag even inhaken op iets wat ik veel hoor. Dat media klakkeloos citeren wat er op allerlei sociale media geroepen wordt. En dat iedereen nu journalist kan zijn. Waar vaak aan voorbij wordt gegaan is de beroepsethiek van een journalist en de autoriteit van het medium waar hij of zij voor werkt. Binnen traditionele media is het credo nog altijd: checken, hoor- en wederhoor, een bron is geen bron. De komst van sociale media heeft dit naar mijn gevoel zelfs versterkt. Het verschaft hooguit meer input vanuit the crowd, zoals dat zo mooi heet. Een waardevolle aanvulling.

De rol van de journalistiek wordt hierdoor ook belangrijker, de crisiscommunicatie zou hier meer rekening mee kunnen houden en zelfs handig gebruik van kunnen maken. Journalisten maken als trusted source ook gebruik van sociale media en kunnen met de juiste feiten en achtergrondinformatie de hype en paniek juist temperen. Door vakkundig de wie, wat, waar, hoe, wanneer, waarom te beantwoorden. Wanneer is iets nieuws? Als een nieuwsbron met autoriteit het meldt.

De factor tijd is belangrijker dan ooit. De handelingssnelheid van journalisten en burgers is aanzienlijk vergroot door de komst van internetsites en sociale media. Sneller een betrouwbare en inhoudelijke boodschap communiceren (zeker bij crises) zou al veel schade beperken. De reden communiceren waarom er niets te communiceren valt is ook communiceren. Wie de regie wil voeren, moet de regie nemen. - Femke Nales, TC Tubantia (@femke053)