(On)gevraagd privé met werk vermengen

LinkedIn gebruik ik voor mijn werkrelaties. Hyves voor mijn privérelaties. En Facebook? Facebook lijkt een mix te gaan worden van werk en privé relaties. Wat is er namelijk gebeurd? Anderhalve maand geleden heb ik een Facebook account aangemaakt. Als eerste ga ik zoeken naar contacten. Facebook kan dat voor je doen, ondermeer via je Outlook contacten. Een kleine vingerfout zorgde bij mij dat een groot deel van mijn werkgerelateerde contacten een uitnodiging voor Facebook ontving. Dit zorgde voor uiteenlopende reacties. Mensen meldden zich spontaan aan. Sommige verbaasden zich hardop daar ook familieleden, vrienden en kennissen tegen te komen. En tallozen bedankten voor de uitnodiging. Tijdgebrek. Tijd over willen houden voor ‘echt’ contact. Tijd over willen houden voor Flickr, LinkedIn en Twitter. Of vertrouwelijke werkzaamheden waren redenen om niet op Facebook te gaan. Of simpelweg: “Ik heb geen Facebook. En wil ook geen Facebook hebben!”

Tot zover nog weinig echt vervelends als gevolg van de kleine vingerfout. Dit begon pas, nadat ik van collega’s en enkele samenwerkingspartners begreep dat ze een herinnering van mij hadden gekregen om zich aan te melden. Van mij? Ik was me van geen kwaad bewust. Facebook blijkt dus ongevraagd herinneringen te sturen. Na het verzoek van iemand om expliciet te stoppen met het ongevraagd mailen, begon ik dit echt vervelend te vinden. Dat Facebook in mijn geval privé en werk meer bij elkaar bracht dat zij dan zo, maar ik wenste niet dat mijn werkrelaties ongevraagd mails van mij - vanuit Facebook gestuurd - ontvingen.

Ik probeerde het wel te stoppen, maar dat lukte me niet. En een helpdesk heeft Facebook niet. Uiteindelijk kwam ik er achter dat ik mijn geïmporteerde contactpersonen moest verwijderen, maar ik kreeg elke keer de melding: “Sorry, something went wrong. We're working on getting this fixed as soon as we can.” Ik besloot op Twitter een oproep te plaatsen. Als het binnen een week niet zou lukken, dan stopte ik inderdaad met Facebook.

Een dag voordat ik mijn Facebook account zou opzeggen - iets dat ook niet eenvoudig schijnt te zijn - lukte het. Waarom weet ik helaas niet.

Wat ik wel weet is dat ik voorzichtig moet blijven met het aan elkaar koppelen van sociale netwerken. Zeker als bepaalde werkrelaties niet zitten te wachten om met mij privégegevens te delen. Maar met al die verbindingen tussen de sociale netwerken, lukt het ons dan nog wel om werk en privé te scheiden? Immers: Twitter en Facebook updates kan je ook automatisch doorgeven aan LinkedIn. Misschien moet die vraag wel leidend zijn: wie zit er te wachten op mijn privéberichten in werkgerelateerde sociale netwerken als LinkedIn? Het blijft wel onze eigen verantwoordelijkheid en niet die van Facebook, Twitter en LinkedIn om sociale netwerken aan elkaar te koppelen. Sociale netwerken aan elkaar koppelen betekent dat werkgerelateerde contacten ook ongevraagd jouw privéberichten ontvangen. En daar zit - weet ik nu uit ervaring - niet iedereen op te wachten.

Reageren?
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.  op deze blog. Indien gewenst kunnen reacties op de site worden geplaatst.

Reacties
Vrijwel altijd heb je de keuze om in het begin aan te geven of je je zakelijke relaties wilt uitnodigen voor een Sociale Media site, zoals op facebook of hyves. Mensen die nog niet op facebook of hyves zitten, nodig ik zelf nooit uit om lid te worden. Puur om diezelfde redenen wat je zelf aangeeft: het komt als SPAM over en dat kan mensen gaan irriteren. Ik kies er zelf verder bewust voor om mijn Tweets ook op Linkedin, Hyves en Facebook te laten plaatsen. Sterker nog, ook op mijn zakelijke website (www.analysecentre.com) en eigen blog worden mijn Twitter-berichten geplaatst. Reden is simpel: door Twitter blijf je in contact met je vrienden en relaties en met mensen die je ook nog niet kent. Daarnaast zorgt een update voor meer interactie. Ik ken genoeg mensen op Linkedin die continue op mijn Tweets reageren, terwijl ze bijvoorbeeld niet op Twitter zelf actief zijn of niet met mij zelfs gelinked zijn op Linkedin. Ook kom ik mensen in real life tegen die mij gelijk herkennen wegens mijn Tweets, omdat ze mijn Tweets in een groep voorbij zagen te komen. Een beetje persoonlijke informatie uitwisselen versterkt ook je zakelijke relaties. Toen ik bijv. zag dat je vrouw zwanger is van een tweeling, kreeg ik gelijk de neiging om te reageren op je Tweet. Een ander voorbeeld: week geleden kwam ik iemand bij Business Bootcamp in Nieuwegein tegen die mij gelijk vroeg van: en hoe is het met je moeder, is ze veilig in Afghanistan aangekomen? Ik kende die persoon niet, maar degene kende mij weer wel en dat stukje zorgde ervoor dat zowel ik zelf, als de gene tegenover mij, gelijk een gespreksstof hadden en ook niet zakelijk gingen praten.
Uiteraard is het wel zo, zeg ik altijd, dat je 80% zinnige en 20% onzinnige reacties moet plaatsen. Informatie geven is altijd goed, maar het moet wel ergens over gaan. Niet alleen over je zakelijke voortgang of je werk, maar ook informatie over nieuws en feitjes zijn altijd waarde toevoegend voor je relaties en voor je vrienden op hyves/facebook. - Marya Yaqin

Ik herken het helemaal! Mijn zoon heeft exact hetzelfde meegemaakt. Er gingen uitnodigingen naar oud medestudenten waar hij indertijd ruzie mee kreeg omdat zij minder serieus studeerden dat hij, naar ex verkeringen terwijl hij nu een vaste relatie heeft, etc. Het plezier was er direct vanaf. Ikzelf heb geluk gehad, heb nog niets gekoppeld, of automatisch "laten gebeuren". Nu ben ik een gewaarschuwd man en tel dus voor twee. Ik hou de regie in eigen hand en doe dus, geheel tegen de trend in, sommige dingen nog handmatig. - Niek Scholts, Bureau Leren