De lente is begonnen en vorig weekend is zelfs de zomertijd ingegaan. De zon begint te schijnen en de buitenlucht wordt langzaamaan aangenaam warmer. Veel mensen trekken er op dagen als vandaag heerlijk op uit. Tenminste als je niet hoeft te werken (datum 1 april 2009).
Ik moest vandaag wél gewoon werken.
Ik had een afspraak in de Bilt om vervolgens rustig door te rijden naar ons mooie pand in Houten. In de beboste omgeving waar ik vandaan kwam, zag ik inderdaad de vrije mensen op de fiets of samen gezellig aan de wandel.

Pas op: paarden op de autoweg    

Rond kwart voor elf reed ik de bocht om de Utrechtsestraat in richting de Bilt. Tot mijn verbazing zag ik dat niet alleen mensen last hebben van lentekriebels en er samen op uit trekken. Op de Utrechtsestraat liepen midden op de autoweg twee paarden zij aan zij; van galop naar een haastige draf. Een wel heel gevaarlijk uitje. Mijn eerste reactie was ongeloof: lopen er paarden zonder begeleiding op de weg?Al gauw kwam ik tot bezinning. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik een rij auto’s aankomen met grote vaart. Mijn eerste stap: een klap op de gevarenlichtknop geven en gestaag de vaart minderen. Het busje dat mij had ingehaald volgde mijn voorbeeld. De buschauffeur ging op de linkerbaan naast mij rijden . Samen waren we nu een soort safetycar, zoals bij de formule 1 gebruikelijk is. Vol spanning keek ik hoe de paarden het drukke kruispunt naderde. Het verkeerslicht stond op rood. In mijn gedachte wenste ik het licht op groen, maar dat gebeurde niet.

Politie!

Naast voor safetycar spelen en schietgebedjes doen, dacht ik: ‘Ik moet de politie bellen!’ Alleen heb ik geen carkit in mijn auto. Het zou wel een grote 1 april-grap zijn: ik bel de politie en wordt vervolgens door dezelfde politie aangehouden voor niet handsfree bellen. Maar de situatie vroeg al mijn aandacht, dus ondertussen bellen was al geen goede optie. Andere mogelijkheid was mijn auto aan de kant zetten, maar ik was inmiddels bijna bij mijn bestemming. Daar kon ik rustig de politie bellen. Al baalde ik wel van het uitstellen om de politie in te schakelen.

Het scheelt een (paarden)haartje
De paarden waren inmiddels het kruispunt genaderd. Een auto stak op dat moment het kruispunt over, terwijl de paarden hem van rechts naderen. Toen de chauffeur bijna het kruispunt over was, zette hij langzaam zijn auto in de achteruit. Op deze wijze probeerde hij de paarden te laten stoppen. Helaas! De paarden lieten dit hun lentekriebeluitje niet verstoren. Dravend gingen ze er links langs. Bijna raakten zede auto die van rechts kwam.

112 bellen of was het nou 0800 8844?
Ondertussen dacht ik verder: zou iemand de politie al gebeld hebben? Was dit een 112 melding of meer “geen spoed, toch politie”? Altijd kan ik hier zonder blikken of blozen antwoord opgeven . Maar nu twijfelde ik toch. ‘112 daar red je levens mee!’ Ja, want deze gevaarlijk situatie kan een behoorlijk chaos teweeg brengen. Eénmaal in de Bilt, bel ik toch 0900 8844. Een vriendelijke telefoniste van de politie zei al bij de woorden paarden en weg, : ‘Ja, er lopen paarden op de weg bij Hessing  er zijn drie politiewagens heen!’ ‘Fijn, zucht ik.

Roofvogel in de voorruit
Na de bespreking in de Bilt vervolgde ik dit keer rustig mijn weg naar Houten. Geen paarden meer te bekenen. Toen ik de parallelweg van de A27 richting Utrecht opreed, kwam een grote roofvogel uit het bos gevlogen. ‘Ook een uitje?’dacht ik nog. Totdat de vogel een duikvlucht maakte precies voor mijn auto. Het was voor mij: remmen of de vogel scheppen .  Een korte blik in de achteruitkijkspiegel en REMMEN. Dit scheelde “een haartje of in dit geval een veertje”.
Mijn lentekriebels op 1 april 2009 waren omgeslagen naar zenuwkriebels. It’s a jungle out there. Blijf binnen en houd ramen en deuren gesloten, want “de dieren trekken erop uit”!