Vrijwillig bijdragen aan veiligheid blijkt lastiger dan gedacht…

Niet elke gemeente weet hoe om te gaan met burgers of hoe hen te betrekken, zoals betoogd is in het artikel “Gemeenten: maak gebruik van je sociaal kapitaal!” op Frankwatching. Graag wil ik de ervaring delen van iemand die de lange weg aflegde om vrijwillig een bijdrage te mogen leveren op het gebied van veiligheid in een gemeente.

Er was eens een jongeman die op 4 oktober een e-mailbericht zond aan zijn gemeente met de vraag of hij een vrijwillige bijdrage kon leveren op het gebied van veiligheid. De politie, brandweer en de geneeskundige tak hebben stuk voor stuk een vrijwilligersorganisatie, waar de burger zijn of haar meerwaarde kan leveren. De jongeman wilde dit niet. Hij had een opleiding gevolgd en was werkzaam binnen het veiligheidsdomein. Zijn inspiratie om een bijdrage te leveren had hij opgedaan door nieuwsberichten uit Amersfoort over zogenoemde veiligheidsambassadeurs.

Nadat hij twee weken elke dag zijn inbox had gecontroleerd, begon de jongeman te twijfelen of zijn bericht wel was overgekomen. Hij greep de telefoon. De jongeman legde de situatie uit aan een vriendelijke medewerker, maar hij leek nul op het rekest te krijgen. Nadat hij expliciet aangaf dat het hier ging om een ‘vrijwillige bijdrage’ en ‘een behulpzame inwoner’, verbond de medewerker hem door. Naar een telefoon waar niemand opnam. Hij zou worden teruggebeld.

Enkele uren later belde een andere medewerker terug. De mail had hij voorbij zien komen. Inmiddels was de vraag van de jongeman een agendapunt tijdens een overleg van Veiligheid en toezicht. Dit overleg zou twee weken later plaatsvinden. Nog wel werd even gecheckt of de jongeman toch echt geen acquisitie aan het plegen was? Nee. Vrijwillig. Inwoner. Gewoon. Veiligheid. Leefbaarheid. Dat kan toch ook? Op dit moment kon de medewerker het aanbod in elk geval ‘niet binnen de bestaande structuren plaatsen’. Goed. Wachten dus.

Drie weken wachten. Wederom belde de jongeman maar weer eens naar de gemeente. Medewerker onbereikbaar voor de rest van de dag. Toch binnen twee dagen een e-mail met de tekst: ‘Uw aanbod is nog in beraad. De projecten binnen de wijkaanpak bieden momenteel geen mogelijkheid. Mogelijk sluit de structuur van “Buurt Veilig” wel aan. Dit wil ik graag aan Toezicht voorleggen, aangezien dit team hiervoor verantwoordelijk is. Hiervoor wil ik graag uw adres hebben, zodat ik weet in welke buurt u woont’. De jongeman reageerde met zijn adres.

Het is inmiddels maandag 12 december. De jongeman wacht nog steeds. Wordt vervolgd, althans dat hoopt hij.