De afgelopen periode was er nadrukkelijk aandacht voor de bestrijding van geweld tegen hulpverleners. Minister Opstelten van het ministerie van Veiligheid en Justitie bestempelde de toename van geweld tegen de politie en hulpverleners tijdens de recente jaarwisseling als “ernstig en onaanvaardbaar hoog”. In 2011 kreeg 79% van het ambulancepersoneel, 73% van de politieagenten en 44% van de brandweerlieden te maken met agressie of geweld (bron: SIRE). Ook ik vind de genoemde percentages alarmerend. Elk geval van geweld is er naar mijn mening één te veel. Waar richten de initiatieven tegen geweld richting hulpverleners zich op? En zijn dit ook de juiste?

Campagne
Uit een onderzoek dat in opdracht van organisatie SIRE is gehouden, blijkt dat 85% van de Nederlanders geweld tegen hulpverleners ‘meer dan zat is’. Meer dan 40% verwacht dat het geweld in de toekomst alleen maar zal toenemen. Eind 2011 lanceerde SIRE dan ook de campagne “Handen af van onze hulpverleners”, om het publiek erop te wijzen dat hulpverleners met respect behandeld moeten worden. De campagne bestaat onder andere uit spotjes op radio en televisie, advertenties en een website. Ook de rijksoverheid heeft een dergelijke campagne, getiteld “Veilige publieke taak”.

Sociale media
Ook op sociale media zijn dergelijke initiatieven uiteraard vertegenwoordigd. Voorbeelden hiervan zijn verschillende pagina’s op Hyves, Facebook en het Twitteraccount Hart voor Hulpverleners.

Serious game
Eén van de initiatieven die ik vernieuwend vind, is de serious game Ambulance control. Dit spel is ontwikkeld door de Veiligheidsregio Noord-Holland Noord met subsidie van het ministerie van BZK. De game laat deelnemers de rol van de meldkamermedewerker overnemen en beslissen over de inzet van ambulancecapaciteit. De meldkamers ambulancezorg kunnen namelijk niet automatisch een ziekenwagen sturen na elke 112-melding, omdat ambulancecapaciteit vrijgehouden moet worden voor levensbedreigende situaties. Het spel maakt duidelijk dat verstandig omgaan met deze capaciteit levens redt en dat agressief gedrag richting ambulancepersoneel de hulpverlening bemoeilijkt.

Verhoging boetes
Daarnaast is bij de laatste jaarwisseling als maatregel de beboeting bij agressie tegen hulpverleners verhoogd door het Openbaar Ministerie. Bij dergelijke strafzaken werd de strafeis met 200% verhoogd.

Effect
Doen we met bovengenoemde maatregelen nu het juiste? Deze vraag is - mede vanwege de invloed van verschillende factoren - lastig te beantwoorden, zo laten ook campagne-evaluaties zien. Wat opvallend is aan bovenstaande initiatieven, is dat ze zijn gericht op de geweldplegers en niet op de hulpverleners. Gelukkig krijgt de impact op hulpverleners inmiddels meer aandacht. Zo is het Nederlands Instituut Fysieke Veiligheid (NIFV) bezig met een onderzoek naar agressie en geweld tegen brandweerpersoneel op de werkvloer, waarvan voorlopige aanbevelingen reeds beschikbaar zijn. De vraag die in dit onderzoek centraal staat, is: Hoe kunnen zij het beste met incidenten van agressie en geweld omgaan? Juist ook op dat terrein is de overheid niet erg zichtbaar. De private markt vult dit gat inmiddels op met weerbaarheidstrainingen. Want, hoe kunnen hulpverleners in deze geweldssituaties de geweldplegers de baas blijven? Op welke wijze kunnen ze bijvoorbeeld omstanders bewegen hen te helpen? Deze persoonlijke weerbaarheid blijft broodnodig, want geweld tegen hulpverleners is tenslotte alles behalve een spelletje. Handen af van onze hulpverleners!

De toevoeging 2.0 wordt aan allerhande zaken gekoppeld; zo zijn de ambtenaar, onderzoeksjournalistiek en sales tegenwoordig 2.0. Wie denkt dat 2.0 "gewoon" de tweede versie van het world wide web is, komt bedrogen uit gezien de sociale en maatschappelijke gevolgen die er aan worden toegekend. De toevoeging 2.0 verwijst dan ook naar de fase waarin internet niet langer een verzameling websites is, maar een volledig platform voor interactieve webapplicaties.

Onlangs blogde ik over de mogelijkheden van RSS ,waarmee VDMMP een startpagina heeft ingericht die in één oogopslag al het nieuws op veiligheidsgebied toont. Deze Netvibes-pagina deelt niet alleen een intern ontwikkelde tool met anderen, maar biedt ook mogelijkheden voor één van de belangrijke eigenschappen van 2.0: user generated content. Dat wil zeggen dat een site of online voorziening beter wordt naarmate meer mensen er aan bijdragen.

En dit laatste was bij de veiligheidsstartpagina zeker het geval. Dankzij de input van gebruikers in het werkveld is de doorontwikkeling van deze applicatie direct in gang gezet. Zo zijn er overzichten van opeenvolgende Twitterberichten (Twitterstreams) toegevoegd, zodat Tweets over de onderwerpen veiligheid en crisisbeheersing automatisch worden gegenereerd. Het tonen van het nieuws van regionale zenders (die immers ook als rampenzender fungeren) was eveneens een zeer bruikbare suggestie.

Netvibes kan vanwege systeemfunctionaliteiten of beveiligingseisen in ICT-omgevingen niet of minder goed functioneren. De oorzaken hiervan zijn organisatie-specifiek en helaas niet centraal te beïnvloeden. Het "laden" van de pagina's is wellicht te versnellen, door gebruik te maken van de optie "aanmelden" in de rechterbovenhoek en vervolgens zelf te bepalen inloggegevens in te voeren. De ervaringen met het effect van deze oplossing op de snelheid zijn positief.

Natuurlijk blijven er nog verbeterpunten over; Rome is immers ook niet in één dag gebouwd. De commerciële melding van Netvibes die bezoekers oproept om ook een dergelijke gepersonaliseerde  pagina aan te maken, kan helaas op dit moment nog niet verwijderd worden. Wanneer Netvibes een volgende versie uitbrengt, is dit waarschijnlijk wel mogelijk. Ook tonen bronnen uit de categorieën "Nieuws algemeen" soms dezelfde berichten. Dit illustreert de nieuwswaarde van deze artikelen en is daarnaast inherent  aan het RSS-principe.

De Netvibes-pagina blijft een dynamisch product. Nog meer tips ter verbetering en aanvulling? Laat het weten ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. ) en houd ons 2.0!

RSS: voor een gratis, digitale knipselkrant op maat

RSS staat voor Really Simple Syndication. En deze tool om informatie vanuit een bron te integreren in andere media, doet haar naam eer aan. Het in de jaren ’90 ontstane RSS, is gezien alle recente sociale media-hypes wellicht niet zo “hip and happening”, maar het wérkt nog steeds.

Tja, en hóe werkt het dan? Een website plaatst zijn inhoud in een online bestand, een zogeheten RSS-feed. Deze feed is vervolgens te lezen met behulp van een RSS-reader. Dat is een computerprogramma dat RSS-feeds automatisch ophaalt en ze bundelt in één overzicht. RSS-readers worden aangeboden in de vorm van websites of binnen programma´s zoals Outlook en Internet Explorer. Door webfeeds te verzamelen kun je bijvoorbeeld al het nieuws over een bepaald onderwerp integreren, zoals VDMMP heeft gedaan omtrent het thema veiligheid. En dat kan ook met muziekbestanden (podcasting), blogs en Twitterberichten.

Vervolgens de vraag die in de communicatie veelal centraal staat: “What’s in it for me?”. Een eerste voordeel is de besparing van tijd en moeite om zelf op zoek te gaan naar informatie die relevant is voor jou persoonlijk of de organisatie waar je werkzaam bent. Daarnaast wordt de informatie overzichtelijk aangeboden en kun je zelf bepalen op welk detailniveau je de informatie wilt bekijken. En soms letterlijk in welke vorm je dat wilt doen, want er zijn feedreaders waarmee je je eigen lay-out kunt creëren.

Daar komt bij dat er geen spamberichten naar een RSS-reader gestuurd kunnen worden. Bij RSS geef je als gebruiker daarnaast geen persoonlijke gegevens op, wat de kans verkleint op ongewenst gebruik hiervan. Dit betekent dat geïnteresseerden niet direct kunnen worden aangeschreven, bijvoorbeeld in het kader van marketing en internetadvertising. Maar RSS kan in dit opzicht ook juist kansen bieden, de doelgroep van de feed is namelijk bij voorbaat geïnteresseerd in het onderwerp waardoor een juiste aansluiting tussen informatiebehoefte en boodschap waardevol kan zijn.
Zeker vanuit mijn achtergrond als webredacteur vind ik het een groot voordeel dat je via RSS informatie kunt delen, zonder dat je als ontvanger zorg hoeft te dragen voor het onderhoud daarvan. Wijzigingen in de informatie die bij de bron worden doorgevoerd, worden automatisch overal getoond. Dit bevordert de uitwisseling van geactualiseerde kennis en informatie.

Hoewel het gebruik van de term “abonneren op een RSS-feed”een andere indruk kan wekken, zijn de meeste RSS-feeds gratis. Het is wel mogelijk dat er in het RSS-kanaal een verwijzing of link zit naar inhoud waarvoor de gebruiker moet betalen, maar daar wordt dan vooraf melding van gemaakt. Er kleven uiteraard ook nadelen aan RSS, zoals het gevaar van een overvloed aan informatie, gecombineerd met een slechte opmaak. En verder lijkt RSS wellicht minder vernieuwend dan andere sociale media-ontwikkelingen, maar behoort een koppeling met je netwerk of Twitterpagina tot de mogelijkheden. Bovendien schuilt in het gemak en de eenvoud van RSS nog steeds haar kracht. En zoals Leonardo DaVinci al zei: “Simplicity is the ultimate sophistication”.

Reageren?
Klik Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. als je wilt reageren op deze blog.