Sinds een kleine week is het echt officieel: ik ben een BN’er. Delft heeft er de afgelopen weken behoorlijk wat BN’ers bij gekregen, en sinds afgelopen vrijdag hoor ik daar ook bij.

Het is die dag zelfs zwart op wit bevestigd door de gemeente. Het liefst deed ik nog wel iets meer aan de lokale promotiecampagne, maar vooralsnog lijkt dat nog niet echt nodig. Een goed product verkoopt zichzelf, nietwaar? Daarbij hebben de media, zelfs landelijk, het nieuws al veelvuldig opgepikt. Vanaf nu kijk ik dus extra om mij heen als ik mijn stad binnenkom of uitrij, en let ik net iets meer op als ik wat ongure types rond mijn parkeerplaats zie slenteren. Het speciale BN-nummer van de politie staat in het snelgeheugen van mijn mobiel. Toch voelt het allerminst als een last, BN’er zijn. Integendeel, ik ben er trots op dat ik iets kan betekenen voor mijn stad. En het enige dat ik er tot nu toe zelf voor hoefde te doen, was me aanmelden. Als BN’er: BurgerNetter!

‘Burgernetdeelnemers worden door de politie via een gesproken bericht of een sms direct betrokken bij het vinden van bijvoorbeeld verdachte personen of voertuigen’, zo lees ik in de brief van de gemeente die vorige week op mijn deurmat viel. Als ik mij heb aangemeld als deelnemer, kan de politie mij inschakelen voor een ‘Burgernetactie’.

Zo’n actie werkt als volgt: ik krijg een Burgernetoproep op mijn telefoon of per sms, waarin de politie mij vraagt uit te kijken naar een duidelijk omschreven persoon of voertuig. Vanuit mijn eigen huis of werkplek kijk ik of ik de gezochte persoon of het voertuig zie. Als dat zo is, bel ik via het speciale Burgernet telefoonnummer direct naar de meldkamer van de politie. De politie kan dan met mijn informatie gerichter zoeken en sneller in actie komen.

Door mee te doen aan Burgernet werk ik dus mee aan de veiligheid in mijn eigen buurt. En ik moet zeggen, dat voelt goed. Of beter gezegd, het voelt veilig. Helemaal omdat in mijn wijk straks vast en zeker nog een aantal BN’ers wonen. Ik merk dat ik het nu al een geruststellend gevoel vindt dat er straks door de hele stad waakzame burgers zijn die een oogje extra in het zeil houden als er iets of iemand gezocht wordt. Stel je maar eens voor dat jouw kind vermist is, dan is het toch bijna vanzelfsprekend dat de hele wijk mee zoekt?

En is het geen mooie gedachte dat de dief van jouw fiets of de rover van jouw tas misschien wel op heterdaad wordt aangehouden, door een tip van een alerte stadgenoot? Met zijn allen een klein beetje bijdragen aan de veiligheid in je eigen wijk of stad, wie wil dat nou niet? En in dit geval hoef je er de deur niet eens voor uit, het kan gewoon thuis zelfs vanuit de luie stoel. Want het is niet de bedoeling dat Burgernetdeelnemers zelf achter de verdachte persoon aangaan. Je krijgt een oproep, je kijkt in je straat of wijk om je heen, en als je iets ziet dat aan het signalement voldoen pak je de telefoon: Horen, Zien en Bellen dus! En dát is dus ook de boodschap die deze weken overal in Delft te zien is….

p.s. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik als communicatieadviseur voor het Programma Burgernet werk en samen met de betrokken gemeente- en politievoorlichters de wervingscampagne heb opgezet. Dat ik de Burgernetcampagne een warm hart toedraag, is dus misschien wat gekleurd en een lichte vorm van ‘beroepsdeformatie’. Maar ik ben daarnaast ook gewoon een inwoner van Delft en het idee achter Burgernet steun ik vol overtuiging van harte. Ik hoop dan ook dat nog vele duizenden inwoners van Delft (én van de andere pilotgemeenten) zich net als ik aanmelden als BN’er! (meer info: www.burgernet.nl)