Frontpage Slideshow | Copyright © 2006-2010 JoomlaWorks, a business unit of Nuevvo Webware Ltd.

Gebroken nacht

Het is bijna 2 uur ’s nachts in de nacht van zondag op maandag. Morgen begint de nieuwe werkweek en ik ben op tijd naar bed gegaan om deze fris en fruitig te kunnen beginnen. Dan word ik wakker van een monotoon gedreun. Even denk ik dat ik droom, maar na een tijdje goed geluisterd te hebben, weet ik het toch echt zeker. Het ‘gedreun’ is muziek en het komt bij onze buurman vandaan. Helaas heb ik hier inmiddels ervaring mee en daarom weet ik dat het geen zin heeft om te proberen verder te slapen. Slapen zal niet meer lukken voordat het volume van de muziek aanzienlijk naar beneden is bijgesteld. Daarom sta ik twee minuten later in pyjama en op pantoffels bij de buurman voor de deur met het verzoek de muziek zachter te zetten.

Dit was helaas niet de eerste keer dat ik de buurman heb aangesproken om te vragen ‘of het iets zachter kan’. De keren dat dit is gebeurd in het jaar dat we nu naast elkaar wonen, zijn inmiddels niet meer op één hand te tellen. Elke keer als het zover is, doet de buurman de muziek onmiddellijk zachter en is de overlast voor even voorbij. Toch keert het probleem steeds weer terug. Ik begin mij dan ook echt af te vragen of het geen tijd wordt om andere maatregelen te treffen. Maar welke? Een tip die ik kreeg was om het probleem later (ná de overlast en niet tijdens) te bespreken met de buurman. Dit heb ik gedaan, waarop de buurman keurig zijn excuses aanbood. Niet veel later echter was het alweer raak. Een ander idee was om, wanneer de buurman slaapt, mijn eigen muziek keihard aan te zetten. Wraak! Maar kwaad met kwaad vergelden, dat vind ik geen goed plan. Ik denk ook niet dat het leidt tot een oplossing, maar eerder tot een wedstrijd in wie de beste installatie heeft (welke hij ongetwijfeld zou winnen). Er is natuurlijk ook nog de optie om de gemeente, politie, woningstichting of buurtbemiddeling in te schakelen. Ik ben echter een groot voorstander van zelfredzaamheid en zou dit probleem zo graag zelf oplossen, wat me trouwens ook beter lijkt voor de onderlinge verhoudingen en leefbaarheid in de komende jaren. Maar als het oplossen van een dergelijk probleem je zelfstandig niet lukt, wanneer is dan toch het moment daar om hulp in te schakelen? Wat moet je koptelefoonaccepteren en wanneer spreek je van overlast en moet je maatregelen treffen?

Er rest mij nu nog een aantal opties. De eerstvolgende keer dat ik bij de buurman aanbel, nodig ik hem uit om even in ons huis te komen luisteren naar het volume van de muziek. Misschien dat hij dan in de gaten heeft hoe hard deze eigenlijk klinkt aan de andere kant van de muur. Wellicht houdt hij dan voortaan iets meer rekening met ons bij het bedienen van de volumeknop. Een andere optie is om de buurman voor zijn verjaardag een koptelefoon cadeau te doen. Mijn mogelijkheden zijn nog niet uitgeput, maar dat betekent niet dat ik niet opensta voor best practises van anderen op dit gebied! Dus wie er een goede tip voor me heeft, mail hem naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. !

Blog archief Inge

Te mooi om waar te zijn...
donderdag 09 februari 2012
Signalement
maandag 05 september 2011
Denk als een crimineel!
vrijdag 15 juli 2011
Mijn mensen doen dat niet
maandag 11 april 2011
Zelfredzaam via je smartphone!
maandag 07 maart 2011
Home | Blogs | Blog Inge | Gebroken nacht
« Terug