Afgelopen maand was het zover. Met de klassieker van Rob de Nijs in m´n hoofd zijn m´n vriendin en ik verhuisd naar Druten. Een mooie plaats midden in het land van Maas en Waal. Een kerstactiviteit bedenken was dit jaar eenvoudig: wandelen! Lekker met neus in de frisse wind langs de Waal.

Heerlijk! Goed zicht, veel groen en ook veel water. Maar want nu als ‘ie buiten de oevers treedt? M’n vriendin, afkomstig uit deze omgeving, vertelde me over 1995. Veel gezinnen uit Druten moesten destijds geëvacueerd worden. Een bijna onwerkelijk verhaal, gelet op de enorme uiterwaarden. Maar toch, het kan.

Een nieuwe interesse is geboren. Woorden als ‘rivier’, ‘dijken’ en ‘waterstand’ trekken nu m’n aandacht. Daarnaast valt het me (nu pas) echt op, dat Nederland een waterland is. De overheid doet veel aan preventie, bescherming en oefeningen. En aan voorlichting!

In de decembereditie van het blad ‘Waterstand’ - dat bij ons op de mat viel - las ik dat Druten binnen het Programma Ruimte voor de Rivier valt. Dit programma investeert niet in hogere en sterkere dijken, maar geeft de rivieren meer ruimte. Uiteraard wel op een gecontroleerde manier, zodat wij nog jaren kunnen genieten van ons nieuwe stekkie!